W czasach kakofonii duet Bremer/McCoy tworzy własny wyciszony kosmos, do którego Was zaprasza

Hinode Tapes to medytacyjna podróż na wschód, gdzie niespieszny saksofon, elektroniczne pętle i oszczędna perkusja stają się narzędziem transgresji

Urodzony w sercu zuluskiej krainy pianista, kompozytor i uzdrowiciel, który splata jazz z duchową kosmologią Afryki

Włoski bepop na scenie. Choć krytycy często porównują ją do legend swingu jak Oscar Peterson czy Monty Alexander, Francesca Tandoi wypracowała unikalny, rozpoznawalny styl.

Nyron Higor reprezentuje nowe pokolenie brazylijskich artystów, którzy cicho przekształcają muzyczny krajobraz kraju

Brytyjsko-bahrajńska trębaczka Yazz Ahmed zaciera granice między jazzem a elektroniką, tworząc hipnotyzujący „psychodelic Arabic jazz” - miks arabskich korzeni i zachodnich brzmień.

Niechęć jest trochę jak Ty albo ja w ponury, zimowy poniedziałek. Zgrabnie łączy wściekłość z melancholią.

Trio Weber / Prościski / Fetler tworzy hipnotyczny konglomerat z elektroniki lat 90., awangardowego jazzu i transowej pulsacji à la europejski krautrock.

Afrofuturyzm Wayne’a Snow nie jest wizją gładką ani marzycielską – to głęboko osobista wypowiedź, budowana buntem wobec reguł. Soul reprogramowany na dziwną, elektryzującą teraźniejszość.

Bibobit, czyli ekipa, która sprawi, że Scenę MONK na jeden marcowy wieczór przejmą we władanie jazz i funk

Po sukcesie debiutu „Dybbuk Tse!” w najnowszym albumie „Dogs Bark Babies Cry” Mayraz zanurza się w jeszcze głębsze, bardziej dzikie brzmienia, łącząc hip-hop lat 90., orientalne inspiracje oraz elektroniczne panoramy dźwięków w duchu jazz-funku lat 70.

СОЮЗ to jeden z tych zespołów, które wymykają się prostym kategoriom. Powstał w Mińsku z inicjatywy multiinstrumentalistów Alexa Chumaka i Mikity Arlou - i choć dziś działa w Warszawie, to muzyka СОЮЗ nie zna granic.

Jej głos to „gęsty dym - tak ciemny jak atrament, świeżo unoszący się z ognia” (The New York Times)

Z ulic Akry na deski Glastonbury, z Zanzibaru po Reunion – Kweku Sackey, K.O.G., przywiezie do Gdańsa panafrykańską, wielkokulturową energię

Jeśli kochacie muzykę filmową, oldskulowe filmy pokroju "Samuraja' z Alainem Delon albo stare rapowe albumy z lat 90', koncert The Offline to dla Was pozycja obowiązkowa

Laureat Grammy, gitarzysta, wokalista i kompozytor z Chicago. To muzyka, która wyrasta z tradycji, ale patrzy do przodu: prosta w formie i bogata w emocje.

Po przeprowadzce z Warszawy nad Bałtyk, Czocher kreśli w nowych kompozycjach skalę morza i daje wybrzmieć sile natury: ten album to medytacja nad ruchem, bezruchem i płynnym przenikaniem jednego w drugie.

Rozszerzenie debiutanckiego albumu młodego artysty o doświadczenie koncertowe

„Z Wasowskim do łóżka” to najnowszy projekt muzyczny Moniki Borzym z piosenkami jej ukochanego polskiego kompozytora, Jerzego Wasowskiego.

Kiedy ufasz swojemu instynktowi, dajesz się ponieść najbardziej naturalnym skłonnościom. Wtedy nie ma innego wyboru – musisz być szczery. Z takiego założenia wychodzi Michael Mayo.

To nie minimalizm, ambient czy jazz, lecz hipnotyczna immersja, którą The New York Times nazwał dziełem „jednej z największych kapel na Ziemi”.

Artysta łączy wrażliwość i szczerość, pisząc o tym, co bliskie jego pokoleniu - o niepewności, tęsknocie i poszukiwaniu swojego miejsca.

Muzyk, który razem Davidem Bowiem stworzył muzykę do albumu Blackstar, przyjeżdża na swój pierwszy koncert w Gdańsku z premierą płyty Lullaby for the Lost.

Minimalistyczny, emocjonalny, duchowy - zapraszamy do świata jazzu Jasmine Myra

Flood przesuwa granice współczesnej muzyki tanecznej, osadzając ją w rytmicznym dialogu między nu-jazzem, house’em, broken beatem, drum’n’bassem, funkiem i eksperymentalnym brzmieniem

Zespół Benjamina Lacknera to pięć charakterystycznych głosów europejskiej sceny jazzowej z Maciejem Oberą i Mathiasem Eickiem na froncie. Kierowany przez niemieckiego pianistę i kompozytora Benjamina Lacknera, kwintet opiera się na mocnych melodiach, wyrafinowanej interakcji zespołu oraz wspólnym wyczuciu przestrzeni i narracyjnego flow.

„Piosenki Komedy bez słów” to album, w którym Piotr Schmidt sięga po jedne z najbardziej rozpoznawalnych melodii Krzysztof Komeda, nadając im nowe życie w formie instrumentalnych narracji.

Wkraczając w piątą dekadę swojej działalności i wydając w tym czasie 27. albumów, legendarny zespół nie wykazuje żadnych oznak zmęczenia