IGNACY

„Piosenki Komedy bez słów” to album, w którym Piotr Schmidt sięga po jedne z najbardziej rozpoznawalnych melodii Krzysztof Komeda, nadając im nowe życie w formie instrumentalnych narracji. To muzyka zakorzeniona w filmowej poetyce lat 60., ale opowiedziana współczesnym językiem jazzu — pełnym napięcia, subtelności i otwartej improwizacji.

Schmidt traktuje komedowskie tematy nie jako zamknięte formy, lecz jako punkt wyjścia do twórczego dialogu zespołu. Z melodii wydobywa czysty liryzm i emocjonalną głębię, budując dramaturgię, która rozwija się naturalnie, bez słów, ale z wyraźną, sugestywną opowieścią. Kluczową rolę odgrywa tu zespołowa chemia oraz świadome operowanie ciszą, barwą i dynamiką.

Magiczny wieczór Komedowskiej nostalgii, pięknych melodii, które nasyciły historię polskiego jazzu całych dziesięcioleci, kompozycji, które powstawały jako piosenki z tekstem – w tym ujęciu jednak jako utwory czysto instrumentalne, pozbawione tekstów, ale niepozbawione cudownej melodyki i głębi emocjonalnej. Wykonanie mistrzowskie.

- Paweł Brodowski, red. naczelny Jazz Forum, po koncercie premierowym w klubie Jassmine, 12 lutego 2026.

Choć Piotr Schmidt nie sili się na ludyczność (zrezygnował z kultowej ballady „Sleep Safe and Warm” z filmu „Rosemary’s Baby”) to znakomicie rozegrał słynne i charakterystyczne dla Komedy tematy , takie jak „Filiżanka Czarnej Kawy”, „Le Départ”, „Ja nie chcę spać”, „Nim wstanie dzień”, „100 Years – The Riot” oraz „Z ręką na gardle”. Powstały nowoczesne, jazzowe interpretacje, w których zamysł melodyjny kompozytora nie trwoni pomysłów harmonicznych i brzmieniowych zespołu.

- Dionizy Piątkowski, (Era Jazz)

‍